نشست آنلاین وزیران محیط زیست کشورهای جنوب آسیا به هدف مدیریت نایتروجن

کابل  ۹ ثور ۱۴۰۰
نشست سه روزه آنلاین وزیران محیط زیست کشورهای جنوب آسیا به تاریخ (۷ ثور ۱۴۰۰) به‌ابتکار کمیسیون عالی بریتانیا در کولمبو و حکومت سریلانکا در همکاری با مرکز نایتروجن کشورهای جنوب آسیا، تسهیلات محیط زیست جهانی، سیستم مدیریت نایتروجن بین المللی دفتر محیط زیست ملل متحد (UNEP) و پروگرام همکاری‌های محیط زیستی جنوب آسیا (SACEP) برگزار گردید.
این نشست به هدف تعین اهداف بلند مدت کشورهای جنوب آسیا برای حد اقل رسانیدن استفاده از نایتروجن در فعالیت‌های زراعتی و صنعتی در آستانه بیست و ششمین کنفرانس اعضای کنوانسیون تغییر اقلیم (COP26) تدویر شده است.
در آغاز خانم سارا هولتون کمیشنرعالی بریتانیا در سریلانکا، نشست سه روزه وزیران کشورهای جنوب آسیا را به معرفی گرفته و ارتباط نشست متذکره را با بیست‌ و ششمین کنفرانس اعضای کنوانسیون تغییر اقلیم توضیح دادند.
نمایندگان سازمانهای بین المللی و وزیران محیط زیست کشورهای جنوب آسیا، از اقدامات و برنامه‌های شان در خصوص مدیریت پایدار نایتروجن و کاهش استفاده از آن در فعالیت های زراعتی و صنعتی صحبت نمودند.
در ادامه نشست، داکتر احمد حسیب پایاب معین پالیسی، پلان و نظارت اداره ملی حفاظت محیط زیست به نمایندگی از دولت جمهوری اسلامی افغانستان صحبت نموده گفتند: از آنجایی‌که همه می‌دانیم عنصر نایتروجن نقش بیشتری را در تولید مواد غذائی، انرژی و معیشت ما دارد؛ از سوی دیگر عدم مدیریت درست و پایدار این گاز، خطرات جدی را متوجه محیط زیست، صحت، تنوع حیات، ایکوسیستم‌های آبی و خشکی می‌سازد که مشکلات اقتصادی اجتماعی فراوان را به بار خواهد آورد.
آقای پایاب گفت: گاز نایتروجن‌اکساید، یکی از قوی ترین گازهای گلخانه‌ای است که موجب گرمایش جهانی و تغییر اقلیم گردیده است و افغانستان بیشترین آسیب پذیری را از ناحیه تغییر اقلیم متحمل شده است.
وی افزود: بر اساس فهرست موجودی گازهای گلخانه‌ای افغانستان، انتشار گاز نایتروجن‌اکساید در طول سال‌های ۱۹۹۰ الی ۲۰۱۷ افزایش قابل ملاحظه داشته است؛ یعنی از ۲۰۰.۳۲ گیگا گرام به ۶۳۴ گیگا گرام افزایش را نشان میدهد و عامل افزایش انتشار این گاز، فعالیت های نادرست زراعتی است.
در اخیر نشست، اشتراک کنندگان مدیریت پایدار نایتروجن را در کشورهای جنوب آسیا و سایر کشورهای عضو کنوانسیون تغییر اقلیم مهم دانستند و برای داشتن محیط عاری از آلودگی‌های نایتروجن، مدیریت و کاهش استفاده از آن تاکید کردند که با طرح پالیسی‌ها و ادغام نایتروجن در پالیسی‌های ملی و بین‌المللی می‌توان به این اهداف مهم دست یافت.